هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

کد خبر: 82463844 (5884611) | تاریخ خبر: 24/12/1395 | ساعت: 10:19|
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

تصمیمی مهم‌تر از تصمیم 1392

تهران- ایرنا- در نگاه اول شاید معرفی آقای روحانی به عنوان نامزد مورد حمایت اصلاح‌طلبان تصمیم ساده و بدیهی یا از پیش تعیین‌شده‌ای به نظر برسد و آن را نشانه‌ای از اتحاد و اتفاق اصلاح‌طلبان به شمار نیاورد. ولی واقعیت چنین نیست.

روزنامه اعتماد در سرمقاله ای آورده است: این تصمیم اگر سخت‌تر از تصمیم سال ١٣٩٢ نباشد به طور قطع ساده‌تر نیز نیست. این تصمیم محصول اتفاق نظر اصلاح‌طلبان از تحلیل شرایط کشور است. اینکه شرایط کشور هنوز به گونه‌ای نیست که بتوان رقابت‌های درونی را مقدم بر منافع ملی شمرد.

هنوز خطراتی که جامعه ایران را تهدید می‌کند همچنان مشابه خطراتی است که در سال ١٣٩٢ کشور را تهدید می‌کرد. در زمینه خارجی اگرچه با رسیدن به توافق برجام، تحریم‌ها به مرور و خطر جنگ به کلی حذف شد، ولی با آمدن ترامپ به کاخ سفید، وقوع این مشکلات و خطرات دوباره محتمل شده است. در زمینه داخلی نیز هنوز خطر عوام‌فریبی و بازگشت مدیریت‌های خانمان‌برانداز وجود دارد، هرچند به‌شدت تضعیف شده است.

بنابراین و در چنین شرایطی باید از رقابت‌های مخرب و غیرسازنده اجتناب کرد و با توجه به عملکرد دولت آقای روحانی در حل برخی از مشکلات و جلوگیری از بدتر شدن وضع و با توجه به سنت دو دوره‌ای بودن روسای جمهور؛ اصلاح‌طلبان از مدت‌ها پیش عزم خود را برای حمایت از یک نامزد غیرجناحی جزم کرده بودند.

اهمیت این تصمیم از آنجا ناشی می‌شود که به دلیل مجموعه‌ای از عوامل، جناح مقابل از حضور مستقل اصلاح‌طلبان در انتخابات استقبال می‌کرد و آماده بودند و همچنان آماده هستند که برای حضور نامزدهای اصلاح‌طلب فرش قرمز پهن کنند. آنان آنقدر به حضور نامزدی از اصلاح‌طلبان دل‌بسته‌اند که ممکن است برخی از افراد را برای این حضور تشویق و تحریک کنند.

اتفاقاً در شرایط کنونی اصلاح‌طلبان توانایی و ظرفیت بسیار بیشتری دارند تا از نارضایتی‌های موجود کشور به نفع هر نامزد احتمالی خود بهره‌برداری کنند، زیرا عموم مشکلاتی که در این سال‌ها برای مردم ایجاد شده، محصول دولت اصولگرای احمدی‌نژاد است و مردم از دوره اصلاح‌طلبان جز خاطره‌های خوش کمتر چیز دیگری در ذهن دارند. بنابراین اصلاح‌طلبان در این دوره از هر دو نظر شرایط بهتری برای حضور مستقل انتخاباتی داشتند. هم مردم از آنان استقبال می‌کردند و هم دست‌اندرکاران امر روی خوش‌تری به آنان برای این حضور نشان می‌دادند.

ولی به دلیل منافع ملی کشور و خنثی کردن خطراتی که جامعه را تهدید می‌کند، ترجیح دادند که یک صدا از نامزدی آقای روحانی حمایت کنند و این تصمیمی است که چون تصمیم سال ١٣٩٢، در تاریخ ماندگار خواهد شد و نشانه‌ای از التزام اصلاح‌طلبان به منافع ملی فراتر از خواست‌ها و منافع جناحی است. قابل ذکر است که حمایت از روحانی منحصر به احزاب اصلاح‌طلب نیست، بلکه بخش قابل توجهی از اصولگرایان نیز در این مسیر با اصلاح‌طلبان هم‌رأی و هم‌نظر هستند و از نامزدی روحانی نیز حمایت می‌کنند.

این تصمیم اصلاح‌طلبان وقتی برجسته‌تر می‌شود که می‌بینیم بخش مهمی از طرف مقابل هرکدام در پی صندلی ریاست‌جمهوری هستند و در حالی که فقط یک ماه به ثبت‌نام بیشتر نمانده، هنوز در لیست خود ١٤ نامزد را برای انتخابات دارند!! و معلوم نیست که این ١٤ نفر را از میان چند ده نامزد برگزیده‌اند؟! به نظر می‌رسد که خیلی‌ها زنبیل خود را در صف ریاست‌جمهوری گذاشته‌اند و فعلا مشغول سفرهای استانی شده‌اند.
از سوی دیگر یکی از مسائلی که در هفته‌های گذشته مطرح شده، استفاده از اصطلاح نامزد پوششی است، که با ملاحظه مشکلاتی که ممکن است در طول انتخابات به وجود ‌آید، توصیه شده که برخی از اصلاح‌طلبان به صورت پوششی و نه اصیل در انتخابات حاضر شوند.
به نظر می‌رسد که طرح این ایده از اساس با ابهام و ایراد مواجه است.

اگر منظور از این حضور برای خنثی کردن اقدامات رسمی احتمالی علیه حضور آقای روحانی است که باید گفت این حضور تحقق چنین اقداماتی را تقویت می‌کند و نه تضعیف. به علاوه در برابر اقدامات رسمی از این نوع روش‌ها نمی‌توان سود جست زیرا آن اقدامات رسمی را علیه نامزد پوششی نیز می‌توان به کار برد.

ولی اگر منظور از چنین ایده‌ای، حمایت از نامزدی روحانی در برابر تنوع نامزدهای مقابل است، باید گفت که این کار خلاف رفتار صادقانه با مردم است و اثرات منفی آن بیشتر و قطعی‌تر از اثرات احتمالی و مثبت آن است.

بنابراین به طور روشن و صریح باید گفت که براساس مصالح و منافع ملی، نامزد واحد اصلاح‌طلبان آقای روحانی است. رقابت سیاسی امر پسندیده و مطلوبی است. لذا حضور سایرین نیز مطلوب است، ولی آنچه که مشخصه یک رقابت سالم و مفید است، رعایت ضوابط آن است، متاسفانه تندروهای اصولگرا به دلایل روشن شمشیر خود را علیه دولت از رو بسته‌اند و این به نفع مصالح ملی و کشور نیست.

هرچند می‌توان اطمینان داشت که رهبری نظام اجازه نمی‌دهند که تندروها منافع کشور را قربانی خود کنند، ولی چه بهتر که خودشان ملتزم به قواعد رقابت سیاسی باشند تا اینکه دیگران مانع اقدامات تخریبی آنان شوند.

*منبع: روزنامه اعتماد،1395،12،24
**گروه اطلاع رسانی**1893**9131**انتشاردهنده: شهربانو جمعه

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده: *  
پست الکترونیک:
نظر:
ارسال یادداشت:
 
کد امنیتی
ارسال